Өчигдөр цахим сүлжээнд хүүхэд алгадаж буй “Лексустэй эгч”-ийн бичлэг “од” болов. Мууд дуртай ард түмэн үүнийг нь амархаан гэгч нь өлгөж аваад цагдаа нараас өмнө шонд дүүжиллээ. Цохиулсан хүүхэд ч, цохисон “эгч” ч ялгал үгүй шон дээр залрах нь тэр. Тэртээ тэргүй нийгмийн бухимдал ихтэй байгаа энэ цаг үед хуурай өвсөнд авалцсан гал лугаа адил тархаж улмаар цагдаа нар олж тогтоон 300 мянган төгрөгөөр торгов.

Эгч хүүхэд алгадхаас зүг өмнө толгой дээрээ морины толгой залсан нэгэн эрхэм өсвөр насны хүүг ухаан алдтал цохисон хэрэг гарсан даа. Өөрөө болохоор “стресстэй байсан” гэж мэдүүлсэн энэ хэрэг торгосон болоод замхрах юм шиг байна. Стресстэй байсан этгээд хохирогч хүүгийн эцэг, эх бичлэг хийгээд ороход тэгээд яах юм, бичлэгээ унтраа гээд хээв нэг сууж байсныг харвал стресс бухимдлаас илүү зүйл байсныг ажиглаж болно.

Стресс бухимдлаа барьж дийлэхгүй гаргаад цацсан тохиолдол үүгээр дуусахгүй. Өнгөрсөн жил манай манлай тэрбумтан Л.Чинбат машинаараа малчдыг хөөж туугаад хэрэг нь шүүхээр шийдвэрлэгдэж чадалгүй өнөөтэй золгосон. Түүнээс бүр өмнө Ч.Маралмаа гэгч “люмпен” эмэгтэй хоёр хүүхэд, долоон машин дайрчихаад эрх зөрчсөн гэж үзээд зорчих эрхээ хасуулсан ялаа багасгуулахаар шүүхдэлцэж байв. Энэ хэргээс дахиад яг жилийн өмнө нэртэй өмгөөлөгчийн танхай охин Б.Ариунзаяа бусдын толгой дээр халуун кофе асгаж танхайрч байв. Түүгээр ч үл барам бусдын эрүүл мэндэд хөнгөн хохирол учруулсан гэх хэрэгт холбогдуулан цагдаагийн байгууллагаас одоо ч эрэн сурвалжилж байна.

Нийтэд ил болж, олны хэл амаар шонд өлгүүлсэн нь эд боловч нүднээс далд чухам ямар хэрэг болж байгааг бид тааж мэдэхгүй. Чухам иймээс л Монгол Улсад сэтгэл зүйч нар хэрэгтэй байгаа юм. Ялангуяа дунд сургуульд сэтгэл зүйч хангалттай байж, насанд хүрсэн хүмүүс сэтгэл зүйчид хандах дадал суучихвал нийгмийн бухимдлыг бусдад цацаад байх нь багасах учиртай. Дэлхийн алдарт “CEO World” сэтгүүлээс дэлхийн улс орнуудын стрессийн түвшинг тодорхойлоход Монгол Улс 119-рт буюу хамгийн стресстэй орны тоонд багтсан нь бий. Энэ нь бүс нутагтаа тэргүүлэх үзүүлэлт юм. Гэсэн хэдий ч бид сэтгэл зүйн боловсролоо хойноо гээгээд баахан зөв бичдэггүй, зөв ч боддоггүй хэдэн “манкурт” бэлтгэхэд л анхаарчээ. Дэлхий даяар ялангуяа “ковид-19” цар тахлын дараачаас эхлэн иргэдийнхээ сэтгэл зүйн боловсролд анхаарал хандуулж, тодорхой хэмжээний төсөв мөнгө зарцуулдаг болж. Эрүүл мэндийн яамныхаа дэргэд ажлын хэсэг гаргасан улс орнууд ч байна. Чухам тухайн орны хөгжлийн үндэс нь хүн учраас хүндээ анхаарч байгаа нь тэр юм.

Гайхалтай нь алсын хараагаа тодорхойлсон Монгол Улс “Алсын хараа 2050” урт хугацааны хөгжлийн бодлогодоо иргэдийн сэтгэл зүйн эрүүл мэнд, түүний боловсролд анхаарах талаар нэг ч үг өгүүлбэр дурдаагүй. Гагц тэнд иргэдээ сааж, саасан мөнгөний өчүүхэн хэсгээр эрүүл мэнд, боловсролын тогтолцоог сайжруулна гэж зааснаас өөрийг үл заав. Өнөөг хэр нь гүйцэтгэх засгийн тэргүүн нь дэлхий дээр байхгүй бодлого болсон гэж саймшраад байгаа энэ бодлого хүн рүүгээ чиглээгүй юу руу чиглэсэн болж таарч байна!!!

Эцэст нь, улс орон бодлогоор сэтгэл зүйн эрүүл мэндэд анхаарахгүй бол хүүхэд алгаддаг ах, эгч нарын тоо буурахгүй улам л өснө. Сошл сүлжээн дээр байдаг л нэг бичлэг болж хувирна. Хохирогчдын тоо ч хангалттай өснө. Нийтийг хамарсан эмх замбараагүй байдал үүсгэх хөрс суурийг нь бэлдэх гээгүй л юм бол иргэдийнхээ сэтгэл зүйд бодлого боловсруулагчид анхаарах учиртай...