Нийтлэлч Баабар анх 60, 70, 80 оныхон үхэж байж Монгол хөгжинө ухааны юм ярьсан.  Нийгэм шилжих хөдөлгөөн жаран жилдээ явагдаж, цэвэршиж, шинэ сайхан үе эхэлдэг ч гэсэн. Харин тэр нас заасан үхлийн тухай яриаг “Мол” Ганаа давтан “40-өөс дээш насныхан алга болж байж, нийгэм хөгжих юм шиг санагддаг гэж ярьснаар монголчууд нэг хэсэгтээ ах зах улсаа үзэн ядаж, үхээсэй гэж хараах шиг л болсон. Гэхдээ...

Өдгөө 40-өөс дээш насныхан бол чин үнэндээ жинхэнэ баатарлаг үеийнхэн юм. 2000 оноос хойшх хүүхдүүдийг “GenZ” гэж томъёолж, тэрүүгээрээ гангардаг, шалтагладаг уйланхайчуудын арми гарч ирсэн. Зовлон үзээгүйнх юм уу даа.

Социализм нурж, ардчилал сэвэлзсэн 90-ээд онд ид залуу явсан 60, 70-аад оныхон манай Монголын түүхэн дэх хамгийн өлсгөлөн үеийг нуруун дээрээ үүрч дүүрч гарсан нийгмийн гавьяат зүтгэлтнүүд юм. Атаман, овгорууд дэнхэлзсэн тэр үед гудамжинд өнгөтэй, өөдтэй хувцастай явахад ч хэцүү, захын нэг квадратны овгорт ганц шүгэлдүүлээд л нүцгэн таваргасаар харьдаг хатуу, хөтүү цаг байсан, байсан. Одооны жаалууд ч яах вэ дээ, гэгээн цагаан өдөр гудамжинд өмсөж яваа хувцсаа дээрэмдүүлэхийн зовлонгүй, Монголын нийгэм харьцангуй соёлжсон энэ цагт өссөн өлсгөлөнг ч мэдэхгүй юмнууд...

Харин өнөө ад үзэгдэж, “орк”-оороо дуудуулж буй хөөрхий ах, эгч нарын минь гавьяа их ээ, их! Наанадаж л урлагт хип хоп, реп бүжиг, техно хөгжмийг хөгжүүлж явсаныг нь бид мартахгүй. Тэрхүү суурин дээр ч өнөөгийн залуус шинэ, шинэ хөгжим, урлаг туурвиж яваа.  

Социализмын сүүлийн он жилүүдийн дурсамжийг агуулсан, зах зээлийн нийгмийн эхний он жилүүдийн хар бараан зүүдийг давж гарсан тэр хүмүүс бол 40-өөс 60 насныхан чинь шүү дээ. Тэд бол нэр нь үл тодорсон нийгмийн баатрууд.

Аав, ээж нь ажилгүй болж, архи ууж, гудамжинд гарсан тэр хар жилүүдэд ах, эгч нар нь дүү нараа асарч, халамжилж, тэжээж, хувцсалж, хайрлаж өсгөсөн их буянтнууд юм.

Зах зээлийн түйвээн дундуур амьдралаа ч, дүү нараа ч чирж явсаар сурч боловсрох цаг хугацаагаар хавчигдсан, амьдралын эрхээр хараал ерөөл хэлж дадах шаардлагатай ч тулгарсан. Магад одоо тэд хэл амтай, бүдүүлэг, соёлгүйгээрээ дуудуулж байж болох ч домогт 90 оныг нуруун дээрээ үүрээд л гараад ирсэн баатрууд юм шүү дээ! Тэднийгээ өмөөрч ийнхүү товчхон хэдэн үг хэлэв.